10 000 lat tradycji – historia ręcznie tkanych dywanów

10 000 lat tradycji – historia ręcznie tkanych dywanów

10 000 lat rzemiosła

Rzemiosło starsze niż samo Maroko

W świecie designu istnieją przedmioty, które nie podążają za trendami, lecz są częścią wielowiekowej kultury. Do takich obiektów należą ręcznie tkane dywany powstające w Górach Atlasu – regionie, w którym tradycja tkacka sięga nawet 10 000 lat.

Dziś dywany te znane są na całym świecie dzięki marce Beni Rugs, która łączy starożytne rzemiosło z nowoczesnym podejściem do projektowania. Ich charakterystyczne geometryczne wzory, naturalna wełna oraz ręczne wykonanie sprawiają, że każdy dywan staje się unikalnym obiektem.

To jednak nie tylko kwestia estetyki. Za każdym dywanem stoi długi proces, w którym uczestniczą pasterze, rzemieślnicy i tkaczki. To opowieść o materiale, naturze i pracy ludzkich rąk.

Umiejętność tworzenia w tym wymagającym rzemiośle jest kamieniem milowym w życiu tkaczki – osiąganym dzięki doświadczeniu i wieloletniemu zaangażowaniu.

Tiberio Lavo-Navia

Początek w naturze

Od stada owiec do surowej wełny

Proces powstawania dywanu zaczyna się wysoko w Górach Atlasu. Pasterze hodują tam owce, których wełna stanowi podstawowy materiał dla tradycyjnych dywanów.

Latem stada są strzyżone z zimowej wełny. Ilość potrzebnego surowca jest ogromna – do wykonania jednego dywanu standardowej wielkości potrzeba wełny nawet z 50–100 owiec.

Wełna jest następnie pakowana i transportowana do rzeki Oum Er-Rbia, gdzie rozpoczyna się jej oczyszczanie. W tradycyjny sposób włókna są płukane w wodzie i uderzane o skały, aby usunąć zanieczyszczenia oraz naturalne osady powstałe podczas całorocznego użytkowania.

Po oczyszczeniu wełna suszy się na słońcu, nabierając swojej naturalnej miękkości i charakterystycznej struktury.

Praca ludzkich rąk

Ręczne przędzenie wełny

Kolejny etap należy do kobiet – strażniczek tej wielowiekowej tradycji.

Wełna jest ręcznie przędzona w długie nici przy użyciu prostych narzędzi: drewnianych kołków, rąk i nóg. Proces ten wymaga ogromnej wprawy i wyczucia materiału. Włókna muszą być skręcone z odpowiednią siłą, aby przędza była jednocześnie trwała i miękka.

Na tym etapie przędza może pozostać w swojej naturalnej, kremowej barwie lub zostać zabarwiona naturalnymi pigmentami. Tradycyjne barwniki powstają z roślin, minerałów i ziemi, dzięki czemu kolory dywanów pozostają subtelne i organiczne.